7 հարց. ԷԴՈւԱՐԴ ԱՅԱՆՅԱՆ

Eduard-Ayanyan

Խորագրի հյուրն է հեղինակ, հրապարակախոս, հեղինակային խոսքի և միջանձնային հաղորդակցության մասնագետ Էդուարդ Այանյանը:

– Ձեր  կողմից  բացահայտված  ամենածածուկ, շատերին  անծանոթ  անկյունը  Հայաստանում:

-Հայաստանի բնությունը շատ բազմազան է: Գրեթե բոլոր շրջաններում, մարզերում կան  շատերին  անծանոթ վայրեր: Կոնկրետ վայր, որ ես եմ բացահայտել, դժվար նշեմ, բայց հաստատ կարող եմ ասել. Գառնիի ձորում` Ազատ գետի ափին այդպիսի վայրեր կան: Այդպիսի վայրեր կան  նաև Տաթևի վանքի մոտակայքում:

 – Կա՞ մի բան  Երևանում, որն անասելի  նյարդայնացնում  է Ձեզ:

– Ամենաշատն ինձ նյարդայնացնում է գավառական մտածողություն ունեցող չինովնիկների գործունեությունը: Նրանց, այսպես կոչված քաղաքաշինությունը, ճարտարապետությունը: Ինձ նյարդայնացնում է բարդույթներ և մշակութային շատ ցածր մակարդակ, քաղաքի անցյալը չհարգող ու ոչնչացնող մարդկանց գործունեությունը:  Առևտրական մտածելակերպ ունեցող մարդկանց գործունեության հետևանքն է շատ ծանր:

– Հենրիխ Մխիթարյանից, դուդուկ- ծիրան- խորովածից  բացի, ինչը կարող էր մեր այցեքարտը դառնալ աշխարհում։

– Հայաստանի «հոգին» պետք է դառնա Հայաստանի այցեքարտը աշխարհում: Մենք շփվող, մարդամոտ ազգ ենք և այստեղ բոլորն իրենց կարող են զգալ ինչպես տանը: Հայաստանը դրանով առանձնանում է շատ և շատ երկրներից: Կարծում եմ` բաց վերաբերմունքը, անմիջական շփումը մեր հաղթաթուղթը պետք է լինեն, որովհետև շատ քիչ տեղեր կան աշխարհում, որտեղ մարդիկ այսպես են վերաբերվում մյուսներին:

– Նշեք Ձեր աշխարհընկալման վրա նշանակալի ազդեցություն ունեցած երեք գրքի անուն:

– Ինչ-որ գրքերի ազդեցության տակ աշխարհընկալումս երբեք կտրուկ չի փոխվել: Դպրոցական տարիներին էր, երբ կարդացի ամերիկացի գրող, սցենարիստ Դալթոն Տրամբոյի «Ջոնին ստացավ հրացան» վեպը: Այդ գիրքն ինձ վրա շատ էր ազդել, որովհետև մարդու կամքի մեծ ուժի մասին էր: Ժամանակին ինձ վրա ազդեցություն են թողել Սերգեյ Դովլաթովի գրքերը: Նրա լեզուն շատ տպավորիչ էր: Կշնեմ նաև Ուիլյամ Ֆոլքների «Քաղաքը» վեպը:

– Մերօրյա  ընդօրինակելի մարդկանց անուններ կարո՞ղ եք  նշել։

– Արժանի մարդիկ, իհարկե, շատ կան, բայց ես որևէ մեկի անունը չեմ նշի:Առաջին հերթին պետք է նայենք բոլոր այն մարդկանց, ովքեր իրենց գործում պրոֆեսիոնալներ են, իրենց կյանքում չեն կորցնում մարդկային ամենակարևոր սկզբունքները և չեն մոռանում իրենց արմատները: Երբ այս ամենը համատեղվում է մարդու մեջ, նա կարող է օրինակ լինել թե՛ մեզ, թե՛ մեր երեխաների համար:

– Հնարավորություն  ունենալու դեպքում ի՞նչ կկառուցեիք Երևանում։

– Կստեղծեի բազմաթիվ նոր պուրակներ, այգիներ: Երևանը չունի բավարար քանակությամբ կանաչ գոտիներ և խեղդված է:

– Շոգից  փրկվելու  Ձեր «բաղադրատոմսը»։

– Պետք է ուղղակի բնությանը մոտ լինել: Փառք Աստծո, նույնիսկ Երևանում կան գոտիներ, օրինակ` Հրազդանի կիրճը, որտեղ կարելի է մի քիչ մոտ լինել ջրին և մի քիչ հեռու՝ շենքերից:

 

Login

Welcome! Login in to your account

Remember me Lost your password?

Don't have account. Register

Lost Password

Register